Da li je svaki sport dozvoljen

PITANJE: Kakav je stav islamske uleme po pitanju bavljenja različitim
vrstama sporta? Da li je svaki sport dozvoljen ili ima onih koji su
zabranjeni?

ODGOVOR: Stav islama po pitanju sporta zavisi od toga o kakvoj se vrsti
sporta radi, odnosno kakve su posljedice bavljenja tim sportom, da li su
pozitivne ili negativne.
Ukoliko se osoba bavi sportom, profesionalno ili rekreativno, a to ne
utiče da njen odnos prema vjeri bude negativan, uz to pozitivno utiče na
psiho-fizički razvoj osobe, ili se pozitivno odražava na njeno
zdravlje, a sa druge strane nikom se ne nanosi šteta, onda je taj sport
dozvoljen, jer u njemu nema ničega lošeg, ili elemenata zbog kojih bi ga
smatrali zabranjenim.
Meðutim, ukoliko se radi o bavljenju sportom, koje se negativno odražava
na vjeru, zdravlje onoga ko se bavi ili drugih učesnika, u kojem se
bespotrebno i beskorisno troši vrijeme, onda je to sport kojim se
vjernik ne treba baviti, jer je štetan, a to uzrokuje njegovu zabranu.
Stoga, treba svaku vrstu sporta posebno analizirati da bi donijeli sud o
njoj, npr. bavljenje fudbalom, košarkom, rukometom, tenisom, atletikom,
gimnastikom, raznim zimskim sportovima, streljaštvom i sl. Ukoliko nema
nečega vanjskog što ga čini zabranjenim, kao npr. kocka, ili namjerno
uzrokovanje povreda protivnika, jesu dozvoljeni sportovi i vjernik u
njima može uzeti puno učešće, jer su posljedice bavljenja njima
pozitivne.
S druge strane, razni tipovi borilačkih sportova, u kojima učesnik
namjerno nastoji protivnika udariti, povrijediti i sl. da bi ga
onesposobio, to jest pobijedio, ili lično bude izložen povredama koje se
negativno odražavaju na njegovo zdravlje (npr. u boksu, kik boksu i sl.
povrede su takve da često uzrokuju trajna oštećenja, povrede mozga,
oka, lomove i sl.), jesu sportovi u kojima vjernik ne treba učestvovati,
jer su štetni po njega ili drugu osobu, a to uzrokuje njihovu zabranu.
Allah dž.š. je zabranio da čovjek sam sebe upropaštava. Uzvišeni kaže:
„Nemojte svojim rukama sami sebe bacati u propast“, a Poslanik a.s.
kaže: „Zabranjeno je nanošenje štete i na učinjenu štetu uzvraćanje na
isti način.“
Ukoliko se osoba bavi: boksom, karateom, tekvandoom i sl., rekreativno,
bez namjere da drugoga namjerno povrijedi, ili da to zloupotrijebi u
razne svrhe, već želi na taj način osposobiti sebe za samoodbranu
ukoliko je neko napadne, ili da na taj način održi svoju fizičku
kondiciju, onda je bavljenje i ovim sportovima dozvoljeno. Dakle,
dozvola ili zabrana ove vrste sportova zavisi od namjere zbog koje se
čovjek bavi njima, te ukoliko je namjera plemenita, to jest u skladu sa
vjerom, onda su dozvoljeni, a ukoliko je ona loša, onda su oni
zabranjeni.
Islam zabranjuje sportove u kojima se ljudi nadmeću u ubijanju
životinja, ili u kojima akteri na brutalan način muče i ubijaju
životinje, ili podstiču životinje da se meðusobno bore, tako da te borbe
uzrokuju povrede istih ili potpuno uginuće, kao npr.: koride, borbe
bikova, pasa, pijetlova itd.
Ovdje su pomenute samo neke od različitih vrsta sportova i stav vjere po
pitanju njih. Naravno, mnogo je drugih vrsta koje nisu ovom prilikom
spomenute, ali se nadam da osnovna načela koja utiču na dozvolu ili
zabranu, a koja su pomenuta, mogu da svakome u dovoljnoj mjeri pomognu u
razrješavanju dilema po pitanju dozvole ili zabrane onoga što nije
spomenuto od sportova.