Muftija Zukorlić i borba za objektivnu i nezavisnu akreditaciju

Na početku je bio sam u borbi za istinu!

U medijima je bio osporavan, napadan, vrijeđan, politički šikaniran i odbacivan.

Ukazivao je da to što rade Internacionalnom univerzitetu u Novom Pazaru predstavlja institutucionalnu manipulaciju evropskim obrazovnim alatom u visokom obrazovanju. Vjerovao je u pravdu i zato se angažovao da odbrani ideju slobodnog i modernog obrazovanja, jer je vjerovao da samo slobodno obrazovanje, u ravnopravnom odnosu sa drugima, može njegovom narodu da donese napredak i bolji život.

Međutim, akademska oligarhija, koja je čvrsto držala državni akreditacioni mehanizam u svojim rukama, nije dozvoljavala da se takve ideje i slobodna univerzitetska misao razvije do kraja. Pokušali su svim silama (kršenjem zakona, pravila Bolonjskog procesa) da uguše ideju slobodnog univerziteta u Sandžaku.

A onda je odlučio da se politički angažuje, dokaže da je riječ o institucionalnoj manipulaciji i da ponašanje oligarhije nije ni po zakonima ove zemlje, a ni po pravilima Bolonjskog procesa. Kao predsjednik Odbora za obrazovanje on je od maja 2016. godine do aprila 2018. godine postigao da se pokrenu  promjene u sistemu visokog obrazovanja.

Ipak, ključni događaj u toj njegovoj borbi protiv akademske oligarhije bio je trenutak koji se dogodio u septembru 2017. godine kada je u procesu usvajanja novog Zakona o visokom obrazovanju onemogućio akademsku oligarhiju da preuzme potpunu vlast nad sistemom visokog obrazovanja i otuđi ga od svih ostalih aktera – države, studenata i poslodavaca. Svojim amandmanima muftija Zukorlić je vratio sistem u evropske tokove i zaustavio proces jačanja moćnog i korumpiranog monopola grupe oligarha, koji su prijetili da uruše slobodu akademske misli i razvoj čitavog visokog obrazovanja. Donošenjem Zakona o visokom obrazovanju, sa amandmanima muftije Zukorlića, stvoreni su uslovi za objektivno i moderno upravljanje procesom akreditacije i osiguranje kvaliteta u visokom obrazovanju.

U čemu se sastojao prijedlog muftije Zukorlića? Prvo, promjena strukture Nacionalnog savjeta za visoko obrazovanje.  U prijedlogu Zakona je stajalo da od 17 članova Nacionalnog savjeta za visoko obrazovanje 15 daje Konferencija univerziteta i da time ima apsolutnu vlast nad sistemom (vrh KONUS-a do sada je bio centar akademske oligarhije). Vlada i Skupština Republike Srbije usvojile su amandman muftije Zukorlića, koji je predložio potpuno drugačiju strukturu Nacionalnog saveta, a to sada izgleda ovako (evropski model):

  • 7 članova čine predstavnici Vlade Republike Srbije;
  • 2 člana Predstavnici Privredne komore Srbije;
  • 6 članova Konferencije univerziteta Srbije;
  • 2 člana su predstavnici Konferencije akademija i strukovnih škola.

Sličan prijedlog muftije Zukorlića usvojila je Skupština kada je u pitanju sastav Upravnog odbora Nacionalnog akreditacionog tijela, buduće agencije za vođenje procesa akreditacije. Ova agencija je formirana na zahtjev Evropske agencije za osiguranje kvaliteta (ENQA) kao novo tijelo koje će ispraviti niz propusta koji su se dešavali u posljednjih 12 godina. Na ovaj način stvoreno je ozračje da se prvi put u Srbiji otvore pitanja koja je akademska oligarhija dugo gurala pod „tepih“, a prije svega misli se na:

  • Nezavisan i objektivan proces akreditacije;
  • Uvođenje procesa osiguranja kvaliteta (a ne samo nižeg nivoa provjere kvaliteta);
  • Jačanje uloge unutrašnje procjene kvaliteta u visokoškolskim institucijama (kroz oformljene politike kulture kvaliteta – što je bitna stvar u budućnosti visokog obrazovanja);
  • Uvođenje stranih stručnjaka u proces akreditacije;
  • Ravnopravno uvođenje studenata i poslodavaca u proces akreditacije i osiguranja kvaliteta.

Svi ovi stavovi i borba muftije Zukorlića dobili su potvrdu i kroz pismo Evropske agencije za osiguranje kvaliteta iz marta ove godine (poslije obavljene analize rada Akreditacione komisije sa ciljem produženja statusa redovnog člana). Zato je Evropska agencija za osiguranje kvaliteta  Akreditacionu komisiju stavila pod nadzor (od dvije godine) sa ciljem da se u tom periodu otklone slabosti akreditacionog postupka.

To je veoma bitno za naš Internacionalni univerzitet u Novom Pazaru, zbog svih nepravdi koje su mu učinjene za ovih 12 godina od strane akademske oligarhije. Kada je u pitanju slučaj našeg univerziteta potrebno je da novo Nacionalno akreditaciono tijelo (NAT) izvrši sljedeće:

  • Potpunu analizu odluka Akreditacione komisije i da se ponište i suspenduju odluke koje su nezakonite i protivne pravilima evropskih standarda;
  • Da se ponište odluke Akreditacione komisije koje su onemogućavale rad recenzenata u davanju objektivnih ocjenu studijskih programa (što je suprotno evropskim standardima i potpuno suprotno evropskom procesu akreditacije, što je jedna od ključnih primjedbi od strane Evropske agencije Akreditacionoj komisiji);
  • Da u procesu akreditacije mora da se poštuje zakonska regulativa Republike Srbije i odluke organa, prije svega, Ministarstva prosvjete o valjanosti diploma Internacionalnog univerziteta u Novom Pazaru.

Na taj način, ove godine Internacionalni univerzitet u Novom Pazaru imat će prvi put priliku da ravnopravno sa drugim univerzitetima u Srbiji i na prostoru Zapadnog Balkana uđe u kampanju upisa novih studenata.

 

Glas islama 291, strana 38, Tema broja , autor: Refik Šećibović