Teološki uzrok američke podrške cionizamu

 Takva bezrezervna podrška ne može biti objašnjena isključivo geopolitičkim uzrocima, jer ona dosta često šteti samim američkim interesima. Naprotiv, uzrok te podrške je mnogo dublji – on je na nivou državne ideologije na osnovu koje se i određuju sami državni interesi.

“Sve je podložno interpretaciji; a čija interpretacija će biti dominantna nije stvar argumenta, nego moći.”

U današnjem vremenu, svjedoci smo bezuslovne podrške koju Sjedinjene Američke Države pružaju cionističkom entitetu. Ta podrška nije samo ograničena na političku, ili vojnu. Naprotiv, ona je mnogo složenija od onog sa čime je upoznata većina ljudi i odražava se na sfere koje nisu poznate većini.

Takva bezrezervna podrška ne može biti objašnjena isključivo geopolitičkim uzrocima, jer ona dosta često šteti samim američkim interesima. Naprotiv, uzrok te podrške je mnogo dublji – on je na nivou državne ideologije na osnovu koje se i određuju sami državni interesi.

Naime, Sjedinjene Američke Države prvobitno su formirane kao “slobodarske” kolonije gdje su se naseljavali kršćanski pravci koji nisu bili prihvatljivi unutar njihovih matičnih država u Evropi. Iz tog razloga, Amerika je formirana kao država gdje ne postoji centralna crkva koja određuje “ispravno vjerovanje”, odnosno “ispravnu dogmu”. Iz tog razloga, Amerika je od svog samog početka bila zemlja koja je bila otvorena za različite kršćanske sekte. Upravo u ovome leži razlog zašto je stanovništvo SAD bilo religioznije od stanovništva u evropskim zemljama.

Međutim, ovakva otvorenost prema različitim sektama omogućila je raznim interesnim grupama da vrše veći uticaj na vjerske stavove američkih kršćana.

S tim u vezi, može se reći da je početak cionizma među američkim kršćanima bilo izdavanje prijevoda Biblije od strane Kirusa Ingersona Skofilda (tzv. Scofield Bible). U toj Bibliji uvedene su izmjene koje se kose sa historijskim kršćanskim dogmama, a koje su, uz to, veoma korisne za širenje cionističke propagande i cionističkih stavova.

Naime, u tradicionalnoj kršćanskoj teologiji, Izrael jeste naziv, odnosno titula, koja se prvobitno odnosila na Jevreje, odnosno potomke Jakuba alejhisselam. Međutim, nakon Isa’ alejhisselama ta titula je (prije svega u duhovnom smislu) prešla na crkvu – ovo je dominantni stav među katolicima, pravoslavcima, kao i kod većine protestanata.

Međutim, stav koji je raširen Skofildovom Biblijom i koji je poznat pod nazivom “dispenzacionalizam”, smatra da postoje dva proročanstva – jedno koje se odnosi na crkvu i drugo koje se odnosi na Izrael (tj. jevrejski narod).

U okviru ovog stava, ponovno osnivanje Izraela predstavlja Božije proročanstvo koje će biti upotpunjeno obnovom “trećeg hrama” nakon čega će se dogoditi “raptura”, odnosno uzdizanje svih kršćana (koji slijede ovaj stav), što će biti uvod u sedam godina patnje kroz koju će prolaziti Izrael i ostatak čovječanstva.

Kao što možete vidjeti, ovo je izuzetno opasno vjerovanje koje se trudi da namjerno izazove svjetsku katastrofu. Istina je da postoji još mnogo grupa u svijetu sa ovakvim stavovima. Međutim, glavni je problem što konkretno ovo vjerovanje određuje spoljnu politiku države s najvećom ekonomijom i s najvećim uticajem na svijetu. Da je u pitanju religijsko uvjerenje koje obećava nekakav prosperitet, možda bi i bilo razumljivo. Međutim, činjenica da se politika “svjetskog čuvara demokratije” određuje od strane samoubilačkog vjerskog fanatizma prisiljava nas da postavimo određena pitanja. Gdje je sekularizam u ovoj priči? Gdje je ta “napredna” ideologija koja se uporno nameće muslimanskim društvima i državama? Šta bi sa “odvajanjem vjere i države”?

Glas islama 362, A: Seid Dazdarević, R: Analize